سپید رو

 

 

 

 

این شعر رو یکی از دوستان محل کارم سروده چند وقتی بود

 میخواستم شعراش روببینم امروز دفتر شعرش همراش بود

 و چند تا از شعراش رو خوندم  واین یکی خیلی به دلم  نشست

و امیدوارم که مورد توجه دوستان قرار بگیره .

 

 

منم از تیره حوا…

با سرشتم در گلاویز

ولی بازنده ی ناحق

توی این جنگ غم انگیز

نگام کن چه شقایق وار

به پای عشق میسوزم

منم یک زن ، منم یک زن

که از ماتم یه تندیسم

نگام کن که چه پاییزم

برای فصل بی برگی

نگام کن چه غم انگیزم

 برای مرگ بی مرگی

این منم بازیچه ی همیشگی

تن سپرده به هوس از سادگی

انگاری از روز ازل …

حکمی بریدن واسه زن…

که با جفای روزگار

بسوز و بساز و دم نزن

حوای  تو وجودم

سیبی نخورد ولی داد

تاوان زن بودن و

به این زمونه پس داد

روح من مرد، روح من مرد

وقتی که تن به هوس داد

خدا چه بی سخاوت

برام حکم قفس داد ...

 

شعر از مهدیه غفاری