سفر

فکر فکرمیکنم هیچ چیزی مثل سفر آدما رو بزرگ نمیکنه. البته آدم شناسی رو هم قوی میکنه. این برای اولین بار بود که به تنهایی سفر می رفتم البته تنهای تنها که نبودم ولی خوب با خانواده ام هم نبودم دیگه ، اولش سخت بود . به هر حال یک کشور دیگه با یک زبون دیگه ولی میخوام بگم که فقط همون اولش سخته به قول قدیمها تن رو که زدی به آب بقیه اش حله ،هم اعتماد به نفس میگیری هم می فهمی که به زودی میتونی به اونا بپیوندی ، انگار که سالهاست اونجایی ، ولی حیف که عمر سفر کوتاه است هر چقدر هم طولانی بازم تموم میشه و باز برگشت به روزمرگی …

پی نوشت – عکس بالا رو خودم طی همین سفر به مالزی گرفتم